Scribbles

In Space No One Can Hear You Fail

In Space No One Can Hear You Fail

In Space No One Can Hear You Fail

Αναζητώντας ατζέντες με ένα βιολί και ένα δοξάρι... (και μερικά πιρούνια)

Author: Vexation/Monday, March 02, 2015/Categories: Android: Netrunner, Tournament Reports

Rate this article:
4.8

Εδώ και αρκετό καιρό οι αθηναίοι runners συζητάγαμε να κάνουμε μια εκπαιδευτική εκδρομή στον Βορρά για μπουγάτσα και ατζέντες. Επειδή οι καιροί είναι χαλεποί, η μανούβρα χρειάστηκε λίγο παραπάνω χρόνο να οργανωθεί, αλλά χάρη στην καλή διάθεση όλων τελικά καταφέραμε να βρούμε μια βολική ημερομηνία και να μαζευτεί ένα σημαντικό εκστρατευτικό σώμα για κάνουμε τζερτζελέ, χωρίς να μας πάει ο κούκος αηδόνι στην μετακίνηση.

Ο σατανικός πλουτώνιος διέθεσε το αμάξι του για να μεταφέρει κόσμο αρκεί να έδιναν όρκο αίματος και αιώνια υποταγή στην ΜΑΖΑ, ενώ οι υπόλοιποι ακολούθησαν τις άρτιες οργανωτικές συμβουλές του Von Innen consulting και έκλεισαν φτηνά αεροπλάνα νωρίς. Όπως ήταν αναμενώμενο, ο μεγάλος οπαδός του Νασίρ Μειντάν έκατσε και έκανε μια βδομάδα αυθυποβολή και διαλογισμό για να αρρωστήσει την κατάλληλη στιγμή, γιατί όλοι ξέρουμε ότι βλέπει εφιάλτες με το ΑΘΜ (Φώτη μας έλλειψες πάντως, και να ξέρεις ότι είχε κοκορέτσι και για σένα). Έτσι λοιπόν, με μηδενικό σχεδόν playtest αλλά πολύ καλή διάθεση και μεγάλη πείνα (όσοι υποφέρουμε από σατανικούς διαιτολόγους τουλάχιστον) ξεκινήσαμε το ταξίδι μας.

Χωρίς κανένα ιδιαίτερο συμβάν φτάσαμε στο αεροδρόμιο Μακεδονία όπου το trolling ξεκίνησε χωρίς έλεος, καθώς το ερωτευμένο μέλος των BLTG όχι μόνο δεν είχε φέρει decks, αλλά κατάφερε να ξεχάσει και το pin του τηλεφώνου του, γεγονώς που δεν αφήσαμε να πέσει κάτω, και αρχίσαμε τα ελεηνά ανέκδοτα περί ενεργοποίησης περιαγωγής, διαβατηρίων, κλπ. Ευτυχώς, δεν μας δέρνει κανείς, και ο ταρίφας-ΠΑΟΚ μας πάει άνετα στο ξενοδοχείο μας όπου περιμένει ο forward scout. Κάνουμε τσεκ ιν, και τα πρώτα σκιρτήματα πείνας έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνιση τους, οπότε ξεκινάμε οδοιπορικό για την θρυλική γιάφκα της θεσσαλονίκης όπου μας περιμένει το βαρύ πυροβολικό. Αφού ανταλλάσουμε γενικά gaming σχόλια, παραμένουμε θεματικοί και από την γιάφκα πάμε στο Λημέρι, όπου ξεκληρίζουμε μερικά κοπάδια.

Το φαγητό αρκετά αξιοπρεπές, και ευτυχώς ή δυστυχώς η λάθος επιλογή θέσης στο τραπέζι (ανάμεσα στα φαινομενικά ελαφριά πιρούνια) δεν μου επιτρέπει να πάω νοσοκομείο επί τόπου, αλλά να συνεχίσω την σεμνή νύχτα με μερικές σόδες (με λίγο τζιν για την γεύση). Γενικά η ομάδα σιγά σιγά κλατάρει, οπότε η νύχτα κατεβαίνει με μαύρο φερετζέ αρκετά νωρίς (+/- μερικά random encounters στον δρόμο για το ξενοδοχείο).

Το άλλο πρωί κατεβαίνουμε φρέσκοι, ανανεωμένοι και με ένα στομάχι τσιμέντο γιατί η μπριζόλα σούβλας δεν έχει έλεος, αλλά ευτυχώς το πρωϊνό στο ξενοδοχείο είναι για meat damage, και παραμένουμε κόσμιοι. Με εντυπωσιακή άνεση και χαλαρότητα ετοιμαζόμαστε (όσοι έχουν έρθει μαζί μας για L5R ταξίδι ξέρουν ότι χάνουμε ανθρώπους συχνά πυκνά) και βρίσκουμε το υπόλοιπο εκστρατευτικό σώμα για ρομαντικό καφέ στην παραλία (και καμιά σόδα). Ο χρόνος κυλάει άνετα, με πικάντικες κουναβοιστορίες και χαλαρό οφθαλμόλουτρο διότι ως γνωστόν στην συμπρωτεύουσα ακόμα και οι μεταλαγμένοι έχουν στυλιστική άποψη. Πολλά deja-vu από άλλες εποχές και άλλες παρέες, αλλά γενικά τέλειο vibe.

Με τα πολλά, κινδυνεύουμε να αργήσουμε για το event, οπότε μαζεύουμε τον λόχο και ξεκινάμε την χαλαρή πεζοπορία για το e-fantasy, όπου για όσους δεν έχουν ξαναπάει αποτελεί μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Το μαγαζί είναι απλά έτη φωτός μπροστά από αυτό που τουλάχιστον στην αθήνα θεωρούμε gaming/hobby store, και τολμώ να πω ότι ελάχιστα του εξωτερικού που έχω επισκευθεί (και έχω επισκευθεί πολλά) μπορούν να το ανταγωνιστούν σε στήσιμο, ποικιλία προϊόντων, χώρο για παιχνίδι, κλπ. Μπράβο στον εορταζόμενο, και του εύχομαι ότι καλύτερο – ειδικά σε αυτές τις εποχές που γλιστράμε σιγά σιγά προς τον τρίτο κόσμο. Η ατμόσφαιρα είναι πολύ εύθυμη, και με μεγάλη χαρά συναντάμε το ΑΘΜ και τους αγαπημένους φίλους από την Καβάλα, παρόλο που ο μπαλαντέζας προτίμησε να χαμουρέυει μια μακαρονοσαλάτα στο πεζοδρόμιο και ο Δρακαντώνης να δηλώνει ότι φοβάται να εμφανιστεί. Ο έρεβος, αν και δεν τον είδα, πρέπει να ήταν εκεί γιατί ως γνωστόν, παίρνει ότι μορφή θέλεις.

Αρκετά σας τα έπριξα με τον τουριστικό οδηγό, ας μιλήσουμε λίγο και για netrunner. Με το Order & Chaos φρέσκο και ζεστό, ακόμα το meta δεν έχει κατασταλλάξει, και ήμουν αρκετά προβληματισμένος με τις επιλογές μου. Και οι πέτρες ξέρουν ότι το Heavy Asset Astrobiotics NEH και ο pefNoise είναι μακράν τα δυνατότερα decks στον environment, αλλά δεν μπορώ να τα παίξω γιατί δεν μου προσφέρουν καμία ευχαρίστηση και αν η νίκη ήταν αυτοσκοπός μάλλον θα έπαιζα ακόμα M:tG. Με την Maxx που πειραματίστηκα δεν ήμουν ευχαριστημένος (έχει potential αλλά θέλει πολύ tuning), και με το Gagarin που είχα χρησιμοποιήσει στο προηγούμενο store championship δεν είχα μείνει ιδιαίτερα ευχαριστημένος. Δυστυχώς, χρόνος για testing και ωραίες φιλικές παρτίδες δεν υπάρχει αυτό τον καιρό, οπότε έπρεπε για άλλη μια φορά να κάνω design in a vacuum. Τελικά κατέληξα σε ένα Kim MegaDrip το οποίο είχε πολλές προοπτικές και σε ένα PE troll deck, βασισμένο στο Harmony HotGates που είχα φτιάξει πέρσι. Δυστυχώς x2, o fellow ερωτευμένος BLTGer δεν είχε καθόλου χρόνου να φτιάξει κάτι, οπότε τα σπάσαμε 1-1 και καταλήξαμε εγώ με Kim + Gagarin και ο Κώστας με Maxx + PE.

Τα παιχνίδια δεν είχαν κάτι ιδιαίτερα το αξιομνημόνευτο, ο Kim πήγε τραίνο με ιδιαίτερη άνεση, χάνοντας μόνο μια παρτίδα λόγω απάλευτης γκαντεμιάς (σε 32 κάρτες δεν τράβηξα ούτε yog, ούτε Keymaster ούτε ένα από τα 2 Special Order) ενάντια στο Code Gate deck μου, ενώ το Gagarin έκανε επικό deep throat 0-5, χάνοντας όλες τις παρτίδες 7-5/7-6 γιατί απλά το ICE package ήταν εντελώς λάθος για τα suites που έπαιζε ο κόσμος. Αυτό έπρεπε να το είχα δει, αλλά δυστυχώς κάποια πράγματα θέλουν playtest και εδώ όλοι διαθέσιμοι παίζουν μόνο noise κουραδο-mill. Έπρεπε να είχα ρολάρει με Foundry/Twins τελικά, που ήταν το τελευταίο διαθέσιμο deck που είχα μαζί μου. Hindsight is 20-20 που λένε και οι αμερικάνοι.

Όπως και να έχει είχε ωραίες παρτίδες, με καλούς αντιπάλους και αρκετό καλαμπούρι, και παρόλο που έκανα γαργάρες, το RSVP-Gagarin είχε πάντα τις προσδοκούμενες γκριμάτσες από τον αντίπαλο. Επίσης, παίζει να μάζεψα αρκετά κουζινικά (ιδιαίτερα μαχαίρια) για να κάνω προίκα – ο καιρός γαρ εγγύς έτσι και αλλιώς. Επίσης, πρέπει να πω ότι χάρηκα ιδιαίτερα που έπαιξα με τους κυρίους Ζήτρο, Λαυρεντιάδη και Τρίπο, μια και δεν τους έχω πετύχει ποτέ σε τραπέζι, παρά μόνο στο διαδίκτυο. Την επόμενη φορά θα είμαι και εγώ αδυσώπητος, fear not! Τέλος, να χαιρετίσω και τον αγαπητό Dragon Brother που αποφάσισε να πιάσει και αυτός τα πληκτρολόγια. Γιώργο το παιχνίδι είναι πολύ καλό, ελπίζω να πέρασες καλά και να του δώσεις μια ευκαιρία, αξίζει.

Με τα πολλά και τα λίγα, το τουρνουά τελείωσε αρκετά αργά, κάναμε μια ωραία απονομή που για αλλαγή είχε μείνει το 80% των παιχτών, βγάλαμε μερικές ομαδικές φωτογραφίες όπου μάθαμε τα κρυφά γούστα του πλουτώνιου για το αγοράκι που ντύνεται γατάκι, και ετοιμαστήκαμε για δεύτερο γύρο μάσας (τόσα κουζινικά πέσανε, πως να μην πεινάσεις). Οι ντόπιοι runners είχαν δηλωμένες κακές διαθέσεις για υπερμάσα, αλλά δυστυχώς η BLTG ήταν εντελώς ντεφορμέ από την επιδρομή στο λημέρι, και δεν πάλευε άλλο meat damage (είδες τι μας έκανες με την απουσία σου αγαπητέ κοκορετσοφάγε;), οπότε δίνουμε ραντεβού για το 8ball πιο μετά και την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια για κάτι πιο ελαφρύ, κατά προτίμηση Ιταλικό.

Τα δυο προτεινώμενα εστιατόρια δεν έχουν ούτε σκαμπώ ελεύθερο, οπότε αποφασίζουμε να παίξουμε wheel of fortune με το internet και ότι κάτσει. Βρίσκουμε ένα εστιατόριο «da mimmo» (mimic) που πιστεύουμε ότι είναι καλός οιονός. Κλείνουμε ένα τραπέζι στο όνομα Γιάννης Μασανόρης και μπαίνουμε στο ταξί. Απ’ότι φαίνεται, η μόνη διαφορά στα ταξί με την συμπρωτέουσα είναι το χρώμα, γιατί ο νεάντερταλ σωφέρ μας απορεί για την περιοχή που του λέμε να μας πάει, με την επική ρήση «Ιταλικό εκεί; Τι λέτε ρε; Μόνο μπουρδέλα έχει». Πετάγεται εκεί ο γνωστός δημοσιοκάφρος και λέει «Μάλλον για τον πούτσο μακαρόνια θα φάμε» και γίνεται η κατάσταση σώβρακο. Η διαδρομή συνεχίζεται ενώ ενημερωνόμαστε για διάφορα σημαντικά πράγματα, όπως πόσο πάει το μασάζ με φραππέ ή άνευ, η μπριζόλα και άλλα πράγματα που δεν θα σας πει το trip advisor.

Ευτυχώς ο σωφέρ μας είναι απλά απληροφόρητος, γιατί ο Γιάννης Μασανόρης μένει απόλυτα ευχαριστημένος από την χρήση του mimic. Πολλά κρέντιτς, αλλά πέφτει σκληρό σκοράρισμα σε όλων των ειδών τις ατζέντες, με κάποιους να χτυπάνε και διπλές μερίδες. Λίγο η υπερκατανάλωση, λίγο ο πλιάτσικας που έπαιζε δίπλα, λίγο το γεγονός ότι το άλλο εκστρατευτικό σώμα έχει φάει μέχρι θανάτου, τελικά κλείνουμε την νύχτα εκεί χωρίς περαιτέρω εξωσχολικές δραστηριότητες (άτιμο 8-ball πάλι μου γλίτωσες). Ταξί, κρεββάτι και περισσότερα τοκενς στον woodcutter απ’όσα είναι υγιειή για τους γύρω.

Η τελευταία μέρα είναι αφιερωμένη στο κυνήγι της μπουγάτσας, για να κλείσουμε το γαστρονομικό τουρ. Ευχαριστώ όλους τους φίλους για τις προτάσεις τους, δοκιμάσαμε όσες αντέχαμε και κλείσαμε με ένα εντυπωσιακό meat damage στα λαδάδικα. Ευτυχώς, δεν έπεσε το αεροπλάνο στον γυρισμό. Μόνο ένα vorpal τσουρέκι στο κεφάλι μου.
Γενικά η εμπειρία ήταν σούπερ, πολύ καλό κλίμα και πολύ καλή παρέα. Ελπίζω να ήταν μόνο η αρχή και την επόμενη φορά να είμαστε ακόμα περισσότεροι, τόσο από την Αθήνα όσο και από την Θεσσαλονίκη/Καβάλα. Το παιχνίδι το σηκώνει, και κόσμος υπάρχει, αρκεί όλοι μας να κάνουμε καλές προσπάθειες να καλλιεργήσουμε το community, να μην κάνουμε bully τους νέους παίχτες και γενικά να φέρνουμε τον καλύτερο εαυτό μας στο τραπέζι.

Υ.σ. Το επόμενο διαπλανητικό event ψήνεται για αρχές καλοκαιριού στο Ηράκλειο Κρήτης για ξυδάτο λουκάνικο, στάκα και μπανάκι-μανάκι που θα είναι παντόφλα friendly, για να μπορέσουμε να δούμε επιτέλους τι θα κάνει ο Zinos και ο Bowman με αυτή την μπάλα. Περισσότερα όταν συννενοηθώ με το τρελό αγόρι του Papercut. Αρχίστε την δίαιτα και την αποταμίευση πάντως.

Υ.σ2. Ρετάραμε όπως είπε και ο φίλος μου ο d-sign, και δεν βρήκαμε την μπουγάτσα Γιάννης, οπότε η έρευνα δεν ολοκληρώθηκε. Πάντως, μέχρι στιγμής η καλύτερη μπουγάτσα είναι στην Κόνιτσα στο Μαρούσι, λυπάμαι.

Υ.σ.3. Υπάρχουν διάφορα αγωνιστικά θέματα, που θα τα συζητήσουμε ξεχωριστά στο φόρουμ.

Υ.σ.4. Μπράβο Γιατρέ! Άξιος!

Stronger Togethah.

 
Print

Number of views (762)/Comments ()

Tags:
Vexation

Vexation

Other posts by Vexation